کوته‌نظری و فعالیت دانشگاهی: چگونه رذیلتی فکری می‌تواند اجتماع علمی را آلوده کند

چکیده

کوته‌نظری رذیلتی فکری است که موجب تنزل فکری و عملیِ افراد می‌شود. فعالیت دانشگاهی، به طور خاص، نیازمند ذهنِ گشوده و پذیرای گفت‌وگوی نقادانه است، یعنی همان فضیلت‌ها و مهارت‌هایی که در نقطه‌ی مقابل کوته‌نظری قرار دارند. بنابراین، اگر کوته‌نظری رذیلتی است که عموم افراد باید از آن بپرهیزند، برای دانشگاهیان، به طور خاص، عیب و ایرادی ویرانگر است که کارکردهای متفاوتِ فعالیت‌هایشان را تباه می‌کند. در این مقاله، پس از طرح چارچوبی که مجال بحث درباره‌ی اهمیت و تأثیر فضیلت‌ها و رذیلت‌های اخلاقی و فکری را بر فعالیت دانشگاهی فراهم می‌کند، به ویژگی‌های عمده‌ی کوته‌نظری و آنچه آن را رذیلتی فکری می‌سازد می‌پردازیم. سپس، نشان می‌دهیم که این رذیلت چگونه کارکردهای سه‌گانه‌ی فعالیت دانشگاهی را به بیراهه می‌برد و موجب تنزل آن‌ها می‌شود در حالی که در نقطه‌ی مقابل، گشودگی ذهنی به این کارکردها غنا می‌بخشد و به تحقق آن‌ها به بهترین شکل کمک می‌کند.